سیستم کنترل نرخ بهره فدرال رزرو (بخش دوم) - معرفی بهره ذخایر اضافی

در مقاله قبلی، سیستم کریدور نرخ بهره فدرال رزرو را قبل از بحران مالی 2008 بررسی کردیم ("توضیح مفصل سیستم کنترل نرخ بهره فدرال رزرو (بخش اول)"). در آن زمان، به دلیل محدودیتذخایرکه بانک‌ها در فدرال رزرو نگهداری می‌کردند، فدرال رزرو از نرخ پنجره تنزیل به عنوان حد بالا و از عملیات بازار باز برای کنترل حد پایین استفاده می‌کرد.

با این حال، پس از بحران مالی سال ۲۰۰۸، فدرال رزرو سیاست تسهیل کمی در مقیاس بزرگ را اجرا کرد که به طور قابل توجهی نقدینگی بازار را افزایش داد و سیستم کریدور نرخ بهره را ناکارآمد کرد. برای رسیدگی به این وضعیت، فدرال رزرو نرخ بهره بر اساس نرخ بهره واقعی (Ex) را معرفی کرد.اینهاذخایر (IOER) در سال ۲۰۰۸ به عنوان حد پایین جدید برای نرخ بهره. این مقاله به تفصیل این تغییر سیاست و تأثیر آن بر سیستم کنترل نرخ بهره را تجزیه و تحلیل خواهد کرد.

معرفی بهره ذخایر اضافی (IOER)

نرخ بهره بین بانکی (IOER) به سودی اشاره دارد که فدرال رزرو به بخشی از ذخایر بانکی که مازاد بر ذخایر مورد نیاز نگهداری می‌شود، پرداخت می‌کند. قبل از سال ۲۰۰۸، فدرال رزرو به سپرده‌های بانکی سودی پرداخت نمی‌کرد و در نتیجه، محدودیت پایین‌تری برای کریدور نرخ بهره ایالات متحده وجود داشت که بی‌اثر بود و در عوض برای کنترل نرخ بهره بازار به عملیات بازار باز متکی بود. با این حال، اشباع بی‌سابقه نقدینگی ناشی از بحران مالی، اثربخشی عملیات بازار باز را به شدت تضعیف کرد و باعث سقوط نرخ بهره بازار شد.

برای مقابله با این، فدرال رزرو در اکتبر ۲۰۰۸ نرخ بهره بازار (IOER) را معرفی کرد، با هدف محدود کردن کاهش نرخ بهره بازار با پرداخت بهره به بانک‌ها. هنگامی که نرخ بهره‌ای که بانک‌ها می‌توانستند در بازار دریافت کنند به کمتر از IOER کاهش یافت، آنها تمایل بیشتری به سپرده‌گذاری وجوه اضافی خود در فدرال رزرو داشتند و در نتیجه نرخ بهره بازار را بالاتر از سطح IOER حفظ می‌کردند.

تغییر IOER: از ابزار حد پایین به ابزار حد بالا

اگرچه این اقدام در ابتدا در مهار روند نزولی نرخ بهره موفق بود، اما مشخص شد که موسسات مالی غیربانکی که مقادیر زیادی پول نقد در اختیار داشتند و نمی‌توانستند مستقیماً از IOER استفاده کنند، به کاهش نرخ بهره بازار ادامه دادند و در نهایت از کف IOER عبور کردند.

جالب اینجاست که فدرال رزرو کشف کرد که در محیطی با نقدینگی شدید، IOER به عنوان حد بالایی برای نرخ بهره عمل می‌کند. وقتی بازار مملو از وجوه بود و مانده ذخایر بانک‌ها نزد فدرال رزرو افزایش یافت، نرخ بهره بازار افزایش یافت. بانک‌ها ذخایر را از فدرال رزرو برداشت کرده و آنها را با نرخ‌های بالاتر بازار وام می‌دادند و این باعث می‌شد نرخ بهره بازار به زیر IOER کاهش یابد.

این پدیده نشان داد که در شرایط نقدینگی فراوان، نقش IOER به عنوان یک ابزار حد پایین تضعیف می‌شود، اما ناخواسته نقش یک حد بالا برای نرخ بهره را به عهده می‌گیرد. در دسامبر ۲۰۰۸، فدرال رزرو محدوده هدف نرخ وجوه فدرال را به ۰-۰.۲۵٪ تنظیم کرد و IOER را در حد بالای این محدوده قرار داد، که بیشتر عملکرد جدید IOER را به عنوان یک حد بالا در کریدور نرخ بهره تأیید می‌کند.

منطق کنترل نرخ بهره در بحبوحه وفور نقدینگی

همزمان با افزایش سرسام‌آور موجودی ذخایر بانک‌ها نزد فدرال رزرو از حدود ۱۰ میلیارد دلار قبل از سال ۲۰۰۸ به ۸۰۰ میلیارد دلار تا اوایل سال ۲۰۰۹ و حتی رسیدن آن به ۳ تریلیون دلار در سال‌های بعد، منطق کنترل نرخ بهره اساساً تغییر کرد.

در سطوح عادی ذخایر، IOER می‌تواند به طور مؤثر به عنوان حد پایین‌تری برای نرخ بهره عمل کند. با این حال، در سناریوی نقدینگی بیش از حد بازار، تأثیر IOER بر مهار کاهش نرخ بهره محدود بود.

وقتی نرخ بهره بازار از IOER فراتر می‌رفت، بانک‌ها ذخایر را از فدرال رزرو برداشت می‌کردند و آنها را با نرخ‌های بالاتر بازار وام می‌دادند، که باعث افزایش وجوه بازار و کاهش نرخ بهره می‌شد. این مکانیسم به تدریج IOER را به ابزاری برای تعیین حد بالای نرخ بهره تبدیل کرد، در حالی که نرخ پنجره تنزیل سنتی نقش غالب خود را در کنترل نرخ بهره از دست داد.

تأثیر بازار IOER: قیاس با بازار گوشت خوک

برای توضیح واضح این تغییر، قیاسی با «بازار گوشت خوک» در نظر بگیرید: فرض کنید یک کارخانه گوشت خوک، سقف قیمت گوشت خوک را ۲۰ یوان تعیین می‌کند و قیمت‌ها را از طریق عرضه بازار کنترل می‌کند. وقتی عرضه بازار بیش از حد باشد، قیمت گوشت خوک کاهش می‌یابد، اما کارخانه گوشت خوک را از فروشندگان خاصی با قیمت ۱۰ یوان خریداری می‌کند. با این حال، عرضه بازار همچنان زیاد است و باعث می‌شود قیمت‌ها همچنان کاهش یابند و در نهایت از کف ۱۰ یوان عبور کنند.

متعاقباً، قیمت گوشت خوک دوباره افزایش می‌یابد، اما صرف نظر از نوسانات بازار، قیمت‌ها هرگز از 10 یوان فراتر نمی‌روند. دلیل این امر این است که وقتی قیمت‌ها از 10 یوان فراتر می‌روند، فروشندگان گوشت خوک، گوشت خوک ذخیره شده قبلی را از کارخانه خارج کرده و با قیمت‌های بالاتر می‌فروشند و قیمت‌ها را تثبیت می‌کنند. این شبیه نقش IOER در بازارهای مالی است: وقتی نرخ بهره بازار از IOER بالاتر می‌رود، بانک‌ها ذخایر را از فدرال رزرو خارج کرده و آنها را با نرخ‌های بالاتر وام می‌دهند و در نهایت نرخ بهره را به سطح IOER بازمی‌گردانند.

نتیجه‌گیری

معرفی نرخ بهره ذخایر اضافی، که در ابتدا به عنوان ابزاری برای محدود کردن نرخ بهره در کریدور نرخ بهره در نظر گرفته شده بود، به تدریج در بحبوحه نقدینگی بیش از حد بازار، عملکرد یک حد بالا را به خود گرفت. این تغییر نه تنها نشان دهنده تأثیر عمیق بحران مالی بر سیاست پولی است، بلکه نشان دهنده سازگاری و تعدیل فدرال رزرو با کنترل نرخ بهره در شرایط عادی جدید نیز می‌باشد.